
oben unten impressum		inhalt hören start
lesen inhalt
Foto: Karoline Punke		lesen Ut de Babyschaal op`n Fohrersitz lesen Flotte Dreier lesen Putten, pitchen, pusten lesen Hormon-Speegel
oben unten impressum
Ut de Babyschaal op`n Fohrersitz
Foto: (c) 2010 fognin Aus: Ines Barber Nix för Bangbüxen 96 S., broschiert, Format:10,5 x 18,0 cm, 6.80 EUR ISBN 978-3-87651-348-5 Quickborn-Verlag Copyright 2010 Quickborn-Verlag, Hamburg	In mien Auto bün ik Kapitän – west. Dat weer güstern. Hüüt sitt dor op`n Fohrersitz een een-meter-twee-un-negentig-Lulatsch mit lange Hoor un hoppelt mit mi över de Krüzung. Na okay. Hoppelt is he blots kott, egentli makt he dat ganz goot. Un he vertellt de heele Tiet, wat ik allns sowieso total verkehrt mak bi`t Autofohrn. Un dat -Lüüd – al siet över dörtig Joarn... Mien Söhn hett`n Führerschien. Een lütte Schritt för de Welt, een Quantensprung för Mama. Wat hett de Jung ok för ne Blitz-Karrier achter sik: Toerst dor leeg he goot verpackt neven mi inne Babyschaal, brabbel vör sik hen, sööt. Denn seet he achtern in groten Kinnersitz, Gameboy vör de Nees, af un an Blickkontakt in Rückspeegel mit Käpt`n Mama – jo allns okay. Na, un denn kunn ik den Kinnersitz afwracken, de Jung dörf alleen achtern sitten....Man, richtig groot föhl he sik, as he denn neven mi op`n Biefohrersitt de langen Been utstrecken dörf. Ach ja. Käpt`n Mama sonn sik noch stult in`t Modderglück..... Un nu heff ik den Löpel afgeven, so dücht mi dat...also – ik wull seggen , hüüt heff ik em den Slötel afgeven. Un de Macht… un den Fohrersitz. „Mama, ich hab` schon mal geguckt – Du das gibt schon für zwei Tausend Euro richtig tolle Autos ...“ Wohrhaftig? So? Ach wat. Ik heff em mien Scheckkort glieks achterran smeten. Kümmst övern Hund, kümmst övern Steert! As ik dat seggt heff – een Blitzkarrier: Ut de Babyschaal op`n Fohrersitz. So eenfach …..wusch un wech!
oben unten impressum
Flotte Dreier
Foto: (c) 2010 fognin Aus: Ines Barber Nix för Bangbüxen 96 S., broschiert, Format:10,5 x 18,0 cm, 6.80 EUR ISBN 978-3-87651-348-5 Quickborn-Verlag Copyright 2010 Quickborn-Verlag, Hamburg	„Ah, oh, ah – un denn segg ik to mien Mann , Peter, hest du denn de Antennen -Stecker överhaupt binnen?? Ah . Na, dor hett he sik opreegt....ohhoh.“- „Hmmm.“ Dat is`n Dialog. Een Dialog twüschen Patientin un Krankengymnast. Sowat krigg ik in Momang eenmol jede Week twangswies mit. Inne Praxis, dor wo ik mien Muskel-Marter op Krankenschien krigg, dor hangt twischen de enkelten Patienten in een groten Room blots n´ Vörhang. Tjaaaaaa. Du sühst nix – man du höörst allns. Ik ligg jüst lang, dor fangt düt Stimmwunner vun Froonsbild links to juuchen un to jammern an. Mien Gott, hool doch dien Muul, denk ik, dat kann doch nich sooo swor sien. Man nee, „Ach, wat schall ik hüüt blots wedder kaken??? Dat is jo ok jümmers nich eenffff…ohohohoh au.- HHHHaaaahhaha.- Villicht, Reis mit Mango un Pute ..aaaahhhhh?“ Un de Krankengymnastin antert: „Hmmm.- Se konzentreert sik op ehr anstrengende Arbeit. Un ik inne Mitt, ik krigg nu ok noch dat Kontrastprogramm vun rechts. Dor grunzt wat. „Ohhmmhhrr“ – „Aaaaaah“. Dunkle Stimm – `n öllere Keerl. He vertellt twüschen siin „Hmmmmss“ un „ahs“ vun – klor…vun Football! „Hest dat güstern in Fernsehn ok seen? Dösiget Speel , düsse Idiot vun Schiri…oh oh oh oh“, – „Hmmm“, antert sien Fulterknecht. Also nee, ik biet de Teen tosomen.- Nich mit mi. De heele Tiet düsse „Ohohohs“ un „hmmmmas, ah“ ! Wo sünd wi denn? …Nee, ik riet mi tosomen. Un denn drückt mien Krankengymnastin gaaanz deep un suutje den Finger in miien steenharte vertrackte Muskel. Jümmers deeper un deeper. Dammich – ik kann gor nich anners: „Aaaahhh, ha! Hu, Ohhhh oh.“ Wat schasst moken…een flotte Dreeier. Klock halvig tein inne Morrn bi de Krankengymnastik.- Tominst akustisch. „Hmmm“.
oben unten impressum
Putten, pitchen, pusten
Foto: Nicole Werminghoff Aus: Ines Barber Wi hebbt dat jo! 96 S., broschiert, Format:10,5 x 18,0 cm 5.80 EUR, ISBN 978-3-87651-334-8 Copyright 2008 Quickborn-Verlag, Hamburg	„Lebst du noch oder golfst du schon?“ Ha ha. Jo, prima, kennst du ok düsse fiesen Schnacks över de Golfer? Ik heff noch een, de hangt bi den söventeihnjohrigen Fründ vun mien Söhn över de Döör: „Golfst du schon oder hast du noch Sex?“ Kloor wat de Jung nich noog Penunzen för`t Golfen hett, he is jo man jüst in tweete Lehrjohr. Na, un veel to veel Testosteron suust ok dörch siin Körper. Ach jo. Man – ik heff för düssen Spoort ok nich veel över. Spoort? De kümmt doch gor nich in Schweet! Tüdelt dor op`n riesen Rasen – stünnlang rüm un drievt een lüürlütten Ball kilometerwiet dörch Gelänn! Golf! Toveel Tiet, toveel Gild, towenig Mumm – so is dat.- Verleden Weekenend güng mi dat an Krogen. Mien Frünnen hebbt mi eenfach bi so een „Golfers and Friends“-Turnier anmellt. Also – ik as Greenhorn op Green as Friend – op platt – ik as Döösbattel op`n Rasen as Opfer - ha! Dor stunn ik. De Trainer kreeg mi twüschen de Kralln: Been schulterwiet utnanner, licht inne Knee inknicken, Mors rutstrecken, nu den Oberkörper dreihn , de Arms vör de Boss tosomen un mit Schwung den Ball vun`t Tee kloppen. Also dat Tee is so`n Stöpsel, dor kannst den Ball oppacken. – Hm, eenmol, un wech – oh, pardon, meist harr ik mien eleganten Naver de Vörderteen rutballert. Nochmol Mol: Hm, komisch, de Ball rippt un röhrt sik nich, ik kipp meist üm. As so`n Luftquirl roteer ik op`n Rasen un dat fangt an un piesackt un treckt in mien Körper an Steden, ik wuss gor nich, dat ik dor ok Muskeln heff… Veer Stünn later: Ik heff allns üm mi rüm vergeten. Stah alleen op de Eerd inne Landschop, fixier dat lütt Aas vun Golfball, Been schulterwiet utneen, Knee inknicken, Mors rut, dreihn, Swung un zack! Drapen! – ik heff dat Miststück drapen, de Ball flüggt, liekut – Waaaaahnsinn! Sühst woll! Dat`s mal`n Spoort. Nix för Weekeier. Dor bruukst Plie, Mumm un Nerven. Charakter! Tja, Golf, allerfeinste Spoort. Heff ik doch glieks seggt.
oben unten impressum
Hormon-Speegel
Foto: Nicole Werminghoff Aus: „Geiht dat ok`n beten fixer?“, Quickborn-Verlag 96 S., broschiert, Format:10,5 x 18,0 cm 5.80 EUR ISBN 978-3-87651-296-9 Copyright 2006 Quickborn-Verlag, Hamburg	Mien Fründin Sabine is jüst 50 worrn, rank un slank, fit un attraktiv un siet güstern kumplett an Bodden.- De eersten griesen Hoor, de farvt wi jo al lang konstant un ahn Gnaad eenfach över, man nu hett Sabine dat eerste swatte Hoor twüschen Nees un Mund funnen. - Hm. „Ik bün inne Wesseljorn“, – jammert se – „un nu is sowiet – ik warr`n Keerl.“- Un zack – se heult los! „Quatsch“, – anter ik – endlich lohnt sik dat veele Lesen vunne Böker över Fruuns un Keerls mol – „Sabine“, segg ik to mien Fründin, „över dien swatte Fusseln över de Lippen dor freut sik de Kosmetikerin, de Fru mutt ok leven, beten läsern, beten Aua un goot is. Freu di! – Op Modder Natur köönt wi uns verlaten - se hett bi di blots de tweete Zündstufe ansmeten , ik graleer!“ „Bitte?“ schnööft Sabine un ik höör dat, se glöövt mi noch keen Woort- tweete Zündstufe?“ „Jawoll“ anter ik. „Also – uns tweete Zündstufe – un dat gellt för Fruuns un Mannslüüd, de kümmt so üm un bi twüschen 45 un 55.- Denn verschinkt Modder Natur anne Fruuns dat Testosteron, wat se de Mannslüüd wedder wegnimmt, de Keerle kriggt denn – to de sülve Tiet, `n beten Östrogen mehr af – vun uns Hormon-Konto – sotoseggen.“ Un denn?“ Sabines Ogen sünd middewiel grötter worrn un ik seh een Funken Hoffnung dor in …“Un denn?“ Sabine brukt noch mehr Trost.- „Du kriggst – vun wegen de männlichen Hormone- `n beten mehr Mumm – , also, du kannst di beter dörchsetten, Verhütung is bald keen Thema mehr un mihr Spoß bien Sex gifft gratis baven op to!“ Sabine strahlt, man denn hett se - leider leider - noch een Froog: „Wo is de Haken?“ „Tja – ooch, hm. De Haken Sabine … …also.. du hest mehr Lust, man dien Klaus-Dieter toveel Östrogene“
oben unten impressum		inhalt hören start
X X X
		eof